Metody osuszania

 

Osuszacze powietrza – sposoby usuwania wilgoci z powietrza

 

Wilgoć z powietrza można usunąć zasadniczo przez jej wykroplenie na powierzchni materialnej lub wchłonięcie przez materiał absorbujący parę wodną.

 

Wykroplenie wilgoci z powietrza nastąpi zawsze na styku powietrza i każdej powierzchni o temperaturze niższej od temperatury punktu rosy tego powietrza.

Temperatura punktu rosy zależy od temperatury powietrza i jego wilgotności.

Im powietrze chłodniejsze, tym mniej pary wodnej mieści się w 1m3 tego powietrza, im cieplejsze – tym więcej.

Zatem – jeśli w 1m3 powietrza o temperaturze +20 st.C mieści się pewna ilość pary wodnej (niewidocznej dla oka), to obniżając temperaturę tego powietrza doprowadzimy do utworzenia się mgły, a w dalszej kolejności – do wykroplenia się wilgoci na powierzchni materialnej.

 

Metodę tę wykorzystują kondensacyjne osuszacze powietrza, które przedmuchują powietrze z pomieszczenia przez swoją chłodnicę, tj. wymiennik ciepła o rozwiniętej przez ożebrowanie powierzchni.

osuszacze kondensacyjne

Para wodna zawarta w powietrzu, stykając się z zimną powierzchnią chłodnicy, wytrąca się (kondensuje) na niej i spływa do zbiornika osuszacza.

 

Metoda ta jest praktycznie nieodwracalna, tzn. nie ma możliwości ponownego „rozpuszczenia” skroplonej wody w powietrzu, należy po prostu opróżnić zbiornik.

 

Powietrze po przejściu przez chłodnicę jest oziębione, dlatego przed ponownym jego wydmuchem do pomieszczenia ogrzewa się je, wykorzystując do tego celu drugi wymiennik ciepła z tego samego układu chłodniczego – podobnie jak w domowej lodówce ciepło odbierane jest z wnętrza, lecz – zgodnie z prawami fizyki – musi zostać oddane do powietrza zewnętrznego w wymienniku znajdującym się z tyłu lodówki.

 

Z uwagi na pracę sprężarki gazu chłodniczego temperatura osuszanego powietrza jest w rezultacie nieznacznie wyższa na wyjściu z osuszacza kondensacyjnego od powietrza przez niego zasysanego.

 

Osuszacze kondensacyjne posiadają następujące zalety:

 

  • pełna mobilność i niezależność,
  • kompaktowa, zwarta budowa,
  • duża wydajność,
  • nadmuch powietrza cieplejszego po osuszeniu, bez dodatkowych nakładów energetycznych.

 

Druga metoda – absorpcja, czyli pochłanianie pary wodnej – następuje przy zastosowaniu specjalnych materiałów, które dzięki swojej budowie „wiążą” parę wodną przepływającego przez warstwę materiału powietrza.

 

Metoda ta jest wykorzystywana w technikach zabezpieczenia towarów w zamkniętych opakowaniach – materiałem pochłaniającym są najczęściej woreczki z silikonowymi granulkami.

osuszacze absorpcyjne

W osuszaczach powietrza stosuje się wolno obracający się bęben zbudowany z wielu warstw takiego materiału absorbującego wilgoć. Bęben obraca się przez dwie sekcje osuszacza:

 

  • przez jedną sekcję przepuszcza się powietrze osuszane,
  • przez drugą sekcję osuszacza przepuszcza się powietrze, które odbiera z „wilgotnej” części bębna parę wodną i jest wyrzucane poza pomieszczenie osuszane.

 

Powietrze regenerujące materiał absorbujący, tzn. pozbawiający go wilgoci, musi być gorące, aby regeneracja była skuteczna i wydajna.

 

Z powyższych względów, osuszacze absorpcyjne wymagają dwóch obiegów powietrza: głównego – w obrębie pomieszczenia osuszanego oraz pomocniczego (tzw. regeneracyjnego), najczęściej nie związanego z pomieszczeniem osuszanym w celu zapobieżenia powstania podciśnienia w tym pomieszczeniu.

 

Osuszacze absorpcyjne posiadają następujące zalety względem osuszaczy kondensacyjnych:

 

  • brak ryzyka zagrzybienia powierzchni, z uwagi na brak warstwy wody tworzącej się na powierzchni bębna,
  • osuszanie powietrza bez jego schładzania,
  • możliwość osuszania powietrza o temperaturze niższej od 0 st.C.

 

Schematy osuszania powietrza zamieszczone na tej stronie pochodzą z materiałów technicznych producenta osuszaczy powietrza MASTER – MCS Sp. z o.o.